Glomerulonefriti membranoz (GM) është një sëmundje glomerulare autoimmune, ku sistemi mbrojtës i trupit kthehet kundër jush dhe dëmton kur duhet t’ju mbrojë. GM është një nga shkaqet më të zakonshme të sindromit nefrotik dhe sëmundja më e shpeshtë në sëmundjet glomerulare. Kur sistemi imunitar sulmon glomerulet, ndodh dëmtim i filtrit të veshkave dhe si pasojë eleminim i tepërt i proteinave nëpërmjet urinës.

Çfarë e shkakton Glomerulonefritin Membranoz (GM)?

Shkaku më i shpeshtë i GM ndodh nga një antitrup ndaj një proteine në podocit të quajtur receptori i fosfolipazës A2 (PLA2R). Në shumicën e pacientëve me GM, sistemi imunitar (mbrojtës) i trupit prodhon një antitrup (një proteinë që normalisht ndihmon në luftimin e infeksione) e cila në vend që të synojnë një infeksion, sulmon podocitet. Dëmtimi i podociteteve bëjnë që të dëmtohet bariera e filtrit dhe të eleminohen proteina nëpërmjet urinës. Ky quhet Glomerulonefriti Membranoz primar. Më rrallë, GM mund të jetë për shkak të shkaqeve të tjera (MN dytësore), të tilla si:

• Çrregullime autoimune (lupusi)
• Kanceri
• Ilaçe të caktuara.
• Virusi i hepatitit B.
• Sëmundjet parazitare si malaria.

Cilat janë simptomat e Glomerulonefritit Membranoz (GM)?

Simptomat kryesore të GM janë nga humbja e proteinave në urinë për shkak të qelizave të dëmtuara të podociteve. Simptomat e GM perbejne sindromin nefrotik. Shenjat e sindromit nefrotik përfshijnë:

• Edema (ënjtje në këmbë dhe në zonën e syve).
• Kolesterol i larte.
• Nivele më të ulëta se mesatarja e proteinave në gjak.
• Proteinuria (urina me pamje shkumëzuese e shkaktuar nga nivelet e larta të proteinave).
• Shtim në peshë: njerëzit zakonisht shtojnë peshë uji për shkak të ënjtjes.
• Lodhje.
• Rritja e presionit të gjakut, veçanërisht nëse ndodh dëmtim i veshkave.

Disa njerëz me GM nuk vërejnë asnjë simptomë. Tek këta individë, mjekët mund të gjejnë shenja të GM gjatë realizimit të një check-up ose kur testohen për një problematik tjetër.

Cilat teste bëhen për të diagnostikuar Glomerulonefritin Membranoz (GM)?

Testi i urinës: Një test i urinës do të ndihmojë në gjetjen e proteinave dhe eritrociteve në urinë.

Testi i gjakut: Një test gjaku do të ndihmojë në gjetjen e niveleve të proteinave, kolesterolit dhe toksinave uremike.

Shkalla e filtrimit glomerular (GFR): Një test gjaku dhe urine së bashku bëhen për të përcaktuar  funksionin e  veshkave.

Biopsia e veshkave: Në këtë test merret shëmbull i veshkës me një gjilpërë të veçantë dhe shikohet nën mikroskop.

Si trajtohet Glomerulonefriti Membranoz (GM)?

• Trajtimi standard i linjës së parë (i përshkruar fillimisht) për GM është prednizoni, një kortikosteroid , dhe ciklofosfamidi, të cilat synojnë uljen e proteinurisë.

• Rekomandohet kujdesi mbështetës me përdorimin e diuretikëve për të ulur edemën dhe frenuesit ACE për të ulur sasinë e proteinurinë.

• Studimet e fundit sugjerojnë se qelizat B mund të luajnë një rol kyç në patogjenezën e MN. Ilaçet që shkaktojnë një dobësimin e qelizave B, si Rituximab, mund të jenë të dobishëm në trajtimin rrënjësor dhe për rrjedhojë në parandalimin e përparimit të sëmundjes.

• Qëllimi afatshkurtër i trajtimit është ndalimi i plotë i eleminimit të proteinave (i njohur si remision) ose zvogëlimi i sasisë së proteinave të humbura në urinë sa më shumë që të jetë e mundur. Sa më pak proteina të humbasë në urinë, aq më mirë do të jetë pacienti. Qëllimet afatgjata të trajtimit përfshijnë parandalimin e rikthimit të proteinave në urinë dhe parandalimin e përkeqësimit të funksionit të veshkave.

Mjeku specialist, Nefrologu, mund të rekomandojë gjithashtu:

• Antikoagulantë për të parandaluar trombozat
• Statina për të ulur nivelin e kolesterolit
• Ushtrime fizike, fiskulturë
• Mospirja e duhanit
• Marrja e vitaminave
• Frenuesit e SGLT-2