Një studim i ri, i publikuar në The New England Journal of Medicine, sjell një lajm shumë të rëndësishëm për trajtimin e kancerit të gjirit triple-negativ metastatik (mTNBC). Për herë të parë, kombinimi i Sacituzumab govitecan me Pembrolizumab ka treguar se mund të përmirësojë ndjeshëm mbijetesën e lirë nga progresi (PFS) te pacientet e pa trajtuar më parë.

Në studimin e fazës 3 ASCENT-04/KEYNOTE-D19, ky kombinim rezultoi më efektiv se kimioterapia standarde e shoqëruar me pembrolizumab. Konkretisht, u vu re një ulje prej 35% e rrezikut të progresit të sëmundjes ose vdekjes, duke e bërë këtë qasje një alternativë shumë premtuese për trajtimin e linjës së parë te pacientet me mTNBC PD-L1 pozitiv.

Kanceri i gjirit triple-negativ është një nga format më agresive të kësaj sëmundjeje dhe deri më sot, opsionet e trajtimit kanë qenë të kufizuara kryesisht në kimioterapi dhe imunoterapi. Ky studim testoi një ide të re: zëvendësimin e kimioterapisë klasike me sacituzumab govitecan, një antitrup i lidhur me barna (ADC) që vepron në mënyrë më të targetuar ndaj qelizave tumorale përmes receptorit TROP-2. Rezultatet tregojnë se kjo strategji mund të forcojë efektin e imunoterapisë te pacientet me shprehje të PD-L1 (CPS ≥10), duke hapur rrugën për një ndryshim në mënyrën si trajtohet mTNBC.

---

Rezultatet e efikasitetit

Nga 443 paciente të përfshira në studim, ato që morën sacituzumab govitecan plus pembrolizumab (n = 221) arritën një PFS mediane prej 11.2 muajsh (95% CI, 9.3–16.7), krahasuar me 7.8 muaj (95% CI, 7.3–9.3) te grupi që mori pembrolizumab plus kimioterapi (n = 222).

Edhe objektivat sekondare favorizuan kombinimin ADC–imunoterapi:

• Përgjigjja objektive nga trajtimi (ORR): 60% vs 53%
• Përgjigje e plotë nga trajtimi (CR): 13% vs 8%
• Kohëzgjatja mesatare e përgjigjes nga trajtimi (DOR): 16.5 muaj vs 9.2 muaj

Të dhënat për mbijetesën e përgjitshme (OS) janë ende të maturuara, por nga të dhënat e deritanishme vihet re një trend i hershëm pozitiv, për mbijetesë më të gjatë në pacientët e trajtuar me kombinimin ADC + imunoterapi (HR 0.89; 95% CI, 0.62–1.29).

---

Siguria dhe efektet anësore

Profili i sigurisë i sacituzumab govitecan plus pembrolizumab ishte në përputhje me profilin e njohur të secilit medakement veçmas. Efektet anësore të gradës ≥3 u raportuan në 71% të pacienteve në grupin eksperimental dhe 70% në grupin e terapisë standarde.

Efektet anësore më të shpeshta të gradës ≥3:

• Neutropeni (43%) dhe diarre (10%) me sacituzumab govitecan
• Neutropeni (45%), anemi (16%) dhe trombocitopeni (14%) në krahun me kimioterapi

Me rëndësi klinike, kombinimi me sacituzumab govitecan u shoqërua me:

• më pak ndërprerje trajtimi për shkak të toksicitetit (35% vs 44%)
• më pak ulje dozash (12% vs 31%)

---

Konteksti i studimit dhe implikimet klinike

Studimi ASCENT-04/KEYNOTE-D19 përfaqëson studimin e parë të fazës 3 që mbështet përdorimin e një ADC në linjën e parë metastatike për TNBC. Aktualisht, standardi i kujdesit për mTNBC PD-L1 pozitiv përfshin pembrolizumab në kombinim me taksane ose gemcitabinë/carboplatin, bazuar në studimin KEYNOTE-355.

Të dhënat e reja sugjerojnë se zëvendësimi i kimioterapisë tradicionale me sacituzumab govitecan mund të ofrojë një përfitim biologjik më të madh. Dërgimi i drejtpërdrejtë i ngarkesës citotoksike SN-38 brenda qelizës tumorale përmes lidhjes me antitrupin anti-TROP-2 duket se krijon një sinergji më efektive me bllokadën e PD-1, krahasuar me barnat citotoksike konvencionale.