Fam-trastuzumab deruxtecan-nxki (T-DXd) ngadalëson progresin e sëmundjes në pacientët me kancer metastatik të gjirit HR-pozitiv, HER2-i ulët ose HER2-i ultra i ulët që kanë bërë progres pas terapisë endokrine, sipas të dhënave të studimit të fazës III – DESTINY-Breast06. Rezultatet e studimit u prezantuan nga Giuseppe Curigliano në ASCO 2024.

Rreth DESTINY-Breast06

Ky studim ka përfshirë 866 pacientë me kancer metastatik të gjirit HER2-i ulët (713 pjesëmarrës) ose HER2-i ultrai ulët (153 pjesëmarrës).

Kancer gjiri HER2-i ulët u klasifikuan ato tumore me vlerë të HER2 në imunohistokimi (IHC) 1+ ose 2+, ndërsa kancer gjiri HER2- ultra i ulët kishin shprehje të HER2 në IHC më të madhe se 0 por më të vogël se 1+.

Të gjithë pjesëmarrësit në studim kishin marrë të paktën një terapi të mëparshme endokrine, dhe pothuajse të gjithë pjesëmarrësit (90.4%) kishin marrë gjithashtu terapi të targetuar me inhibitor të CDK4/6. Pjesëmarrësit u ndanë në dy grupe rastësore, për të marrë ose T-DXd (n = 436) ose kimioterapi sipas zgjedhjes së mjekut (n = 430, të cilët morën ose capecitabine, nab-paclitaxel, ose paclitaxel).

Gjetjet Kryesore

Për pacientët me kancer gjiriHER2-i ulët, mbijetesa e lirë nga progresi ishte 13.2 muaj për ata që morën T-DXd kundrejt 8.1 muaj për ata që morën kimioterapi. Rezultate të ngjashme u panë edhe në grupin e pacientëve me kancer HER2-i ultra i ulët. Në përgjithësi, pacientët me kancer HER2- të ulët që morën T-DXd kishin 38% më pak gjasa që kanceri i tyre të rritet ose të përhapet krahasuar me ata që morën kimioterapi.

Për pacientët me kancer gjiri HER2 të ulët, përgjigja nga trajtimi ishte 56.5% në grupin e trajtuar me T-DXd kundrejt 32.3% në grupin e trajtuar me kimioterapi. Në pacientët me kancer HER2-i ultra i ulët, përgjigja nga trajtimi u dyfishua në grupin e trajtuar me T-DXd krahasuar me grupin e trajtuar me kimioterapi—61.8% kundrejt 26.3%, përkatësisht.

Efektet anësore serioze ishin më të shpeshta në grupin e T-DXd, me rreth 41% të pjesëmarrësve kundrejt rreth 31% të atyre që morën kimioterapi.

Sëmundja intersticiale e mushkërive (ILD), një efekt anësor i njohur i T-DXd, ndodhi në rreth 11% të pjesëmarrësve që morën trajtimin. Në përgjithëse ILD nuk ishte serioze për shumicën e pjesëmarrësve; megjithatë, rreth 5% e pjesëmarrësve ndërprenë trajtimin për shkak të ILD, dhe tre humbën jetën si pasojë e tij. Efekti anësor më i zakonshëm që çoi në uljen e dozës së T-DXd ishte nauzeja (që ndodhi në 4.4% të pjesëmarrësve).

“Këto rezultate përfaqësojnë gjithashtu një ndryshim të mundshëm në mënyrën se si klasifikojmë dhe trajtojmë kancerin metastatik të gjirit, pasi mund të kemi mundësinë të përdorim T-DXd më herët në trajtimin e kancerit metastatik HR-pozitiv dhe të zgjerojmë përdorimin e T-DXd në pacientë të rinj me kancer metastatik që më parë nuk kanë mundur të përfitojnë nga një terapi e targetuar pas terapisë endokrine,”

Dr. Curigliano, Universiteti i Milanos dhe Instituti Evropian i Onkologjisë.

Hapat e Ardhshëm

Pacientët e përfshirë në studim do të ndiqen për të vlerësuar rezultatet e mbijetesës së përgjithshme (OS).

Këto të dhëna sugjerojnë që T-DXd mund të bëhet një opsion trajtimi për një pjesë të pacientëve me kancer metastatik HR+ pas progresit nën terapinë endokrine. Është e rëndësishme të theksohet megjithatë, se T-DXd rezultoi në toksicitete më serioze krahasuar me kimioterapinë konvencionale, dhe mund të mos jetë zgjedhja e duhur për çdo pacient.

Studimi DESTINY-Breast06